|
|
Hebel
Johann Peter
Agatha
an der Bahre des Paten
Chumm,
Agetli, und förcht der nit,
i merk scho, was de sage witt.
Chumm, bschau di Götti nonemol,
und briegg nit so; es isch em wohl.
Er lyt so still und fründli do,
me meint, er loos und hör mi no,
er lächlet frei, o Jesis Gott,
as wenn er näumis sage wott.
Er het e schweri Chranket gha.
Er seit: "Es gryft mi nümmen a,
der Tod het jetz mi Wunsch erfüllt
und het my hitzig Fieber gstillt."
Er het au mengge Chummer gha.
Er seit: "Es ficht mi nümmen a,
und wie n es goht, und was es gitt,
im Chilchhof nide hör i's nit."
Er het e böse Nochber gha.
Er seit: "I denk em nümme dra,
und was em fehlt, das tröst en Gott
und geb em au ne sanfte Tod."
Er het au sini Fehler gha.
's macht nüt! Mer denke nümme dra.
Er sait: "I bi jetz frei dervo,
's isch nie us bösem Herze choo."
Er schlooft und luegt di nümmen a,
und het so gern sy Gotte gha.
Er sait: "Will's Gott, mer werde scho
im Himmel wider zemmechoo!"
Gang, Agetli, und denk mer dra:
De hesch e brave Götti gha.
Gang, Agetli, und halt di wohl!
Di Stündli schlacht der au nemool.
|