Groth Klaus

Abendfreden

De Welt is rein so sachen,
As leeg se deep in'n Droom,
Man hört ni ween' noch lachen,
Se's liesen as en Boom.

Se snackt man mang de Bläder,
As snack en Kind in'n Slaap,
Dat sünd de Wegenleder
Vör Köh un stille Schaap.

Nu liggt dat Dörp in 'n Dunkeln,
Un Nevel hangt dervör,
Man höört man eben munkeln,
As keem't vun Minschen her.

Man hört dat Veeh in't Grasen,
Un allens is in Freed,
Sogar en schüchtern Hasen
Sleep mi vör de Föt.

Dat's wul de Himmelsfreden
Ahn Larm un Strit un Spott,
Dat is en Tiet tum Beden -
Hör mi, du frame Gott !